W okresie przynależności do Związku Radzieckiego, mimo nacjonalizacji przemysłu i przymusowej kolektywizacji rolnictwa, Estonia zdołała utrzymać swój względnie wysoki poziom rozwoju gospodarczego. Obecnie jest krajem o ustabilizowanej i wymienialnej walucie. Wielkość produktu krajowego brutto w 2003 roku wynosiła 7,4 miliarda euro. PKB na osobę wynosi 10 230 euro. Około 37 procent ludności zatrudnionych jest w przemyśle, 35 procent w usługach i 18 procent w rolnictwie. Stopa bezrobocia kształtowała się w 2003 roku na poziomie 9,6 procent.
Estonia posiada bogate złoża łupków bitumicznych, które są eksploatowane i wykorzystywane przez przemysł energetyczny. Źródłem energii są także spore pokłady torfu, przydatne również w przemyśle materiałów budowlanych. Ponadto występują bogate złoża fosforytów i wapienia.
Najlepiej rozwiniętym sektorem gospodarki jest przemysł wydobywczy - szczególnie wydobycie łupków bitumicznych - oraz przemysł maszynowy, elektroniczny i elektrotechniczny. Jednym z głównych estońskich produktów eksportowych są silniki elektryczne i wyroby przemysłu elektronicznego. Dobrze rozwinęły się również przemysł drzewny, produkcja mebli oraz przemysł odzieżowy i przetwórstwa spożywczego.
Warunki naturalne sprzyjają rozwojowi rybołówstwa, większą część połowów przeznacza się na eksport. W rolnictwie dominuje hodowla bydła mlecznego, trzody chlewnej, owiec i drobiu. Mleko i mięso są jednym z najważniejszych towarów eksportowych kraju. Ważne miejsce w areale upraw roślinnych zajmują ziemniaki. Ponadto uprawia się rośliny pastewne, zboże, buraki cukrowe, rośliny oleiste.
Estończycy, wzorując się na Niemcach, sprywatyzowali niemal cały majątek państwowy. Bardzo dużo jest kapitału zagranicznego, głównie skandynawskiego (szwedzkiego i fińskiego). Inwestorów przyciągają dogodne położenie geograficzne kraju oraz przejrzystość polityki ekonomicznej. Atrakcję stanowi liberalny system podatkowy, stabilna waluta, wolna konkurencja oraz stosunkowo niska inflacja. Niestety, niepokoi spore bezrobocie. Ważną rolę w gospodarce odgrywa turystyka. Rocznie kraj ten odwiedza 2,5 miliona turystów.
Ciekawostką południa jest fakt, że żyją jeszcze na tym terenie ludzie, którzy porozumiewają się staroestońskim językiem i kultywują zapomniane w innych regionach tradycje. Niektórzy nawet ubierają się zgodnie ze starodawną modą. Najciekawsze jest jednak to, że zachował się tam nietypowy sposób śpiewania pieśni, nazywany stylem runicznym.
